Woningmarkt
Beleid voor betaalbaar en voldoende wonen, inclusief huurtoeslag en corporatiebeleid.
Een vrij toegankelijke, vraaggerichte woningmarkt met steun voor degenen die dat nodig hebben.
Het toegankelijk, betaalbaar en toekomstbestendig mogelijk maken van de woningmarkt lukt alleen door veel samen te werken en alle belangen af te wegen: als Rijksoverheid, met provincies, gemeenten, woningcorporaties, zorginstellingen, investeerders, projectontwikkelaars, bouwers, makelaars en vele anderen. De minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening (VRO) jaagt die samenwerking aan, door zoveel mogelijk belemmeringen weg te nemen, perspectief te bieden in wetten en regels en door het bewaken van de kwaliteit en duurzaamheid van bouwen en wonen. De minister is onder meer verantwoordelijk voor beleid en regelgeving rond de Wet op de huurtoeslag, huur(prijs)regulering, maatregelen op de koopwoningmarkt, het stelsel van woningcorporaties (Woningwet) en het kapitaalmarktbeleid (NHG, WSW), en voor een adequate uitvoering van laagdrempelige huurgeschillenbeslechting via de Huurcommissie. Daarnaast stimuleert de minister de leefsituatie in kwetsbare gebieden via het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid.
In het hoofdlijnenakkoord is structureel 500 miljoen euro extra voor de huurtoeslag beschikbaar gemaakt, waarmee de kwaliteitskortingspercentages en huishoudtypes worden geharmoniseerd, een lineaire inkomensafhankelijke afbouw wordt ingevoerd en per 2026 de eigen bijdrage met 11,58 euro per maand wordt verlaagd. Voor de woningbouw is tot en met 2029 in totaal 5 miljard euro beschikbaar gesteld met als doel 100.000 woningen per jaar; hiervoor wordt onder meer de realisatiestimulans ontwikkeld die betaalbare koop-, sociale huur- en middenhuurwoningen ondersteunt en die via de regionale woondeals vanaf 2025 wordt ingezet. De investeringsbereidheid in huurwoningen wordt vergroot door verlaging van het algemeen tarief van de overdrachtsbelasting voor beleggers naar 8% per 1 januari 2026. Ook blijft het Rijk actief sturen op grootschalige woningbouwgebieden en kwetsbare gebieden met woningbouwpotentie, en worden middelen vrijgemaakt voor complexe gebiedsontwikkelingen, opschalen van industriële woningbouw en het wegnemen van belemmeringen, waaronder het schrappen van nationale koppen op Europees beleid.