Tegemoetkoming specifieke kosten

De zorg financieel toegankelijk houden. De zorgtoeslag is een tegemoetkoming om de zorg die geleverd wordt via de Zvw financieel toegankelijk te maken; de hoogte is afhankelijk van het huishoudinkomen en van de standaardpremie (het gemiddelde van de nominale premies, vermeerderd met het gemiddelde bedrag eigen risico). De Wet op de zorgtoeslag waarborgt dat niemand een groter deel van zijn inkomen aan standaardpremie hoeft te betalen dan aanvaardbaar wordt geacht; de hoogte van de zorgtoeslag is het verschil tussen de standaardpremie en de normpremie.

De minister is verantwoordelijk voor het financieren van de zorgtoeslag, inclusief het vaststellen van de hoogte van de zorgtoeslag en de vormgeving van het stelsel van wet- en regelgeving over de zorgtoeslag. Daarnaast is de minister verantwoordelijk voor het financieren van de tegemoetkoming voor personen die in de inkomstenbelasting hun uitgaven voor specifieke zorgkosten als gevolg van heffingskortingen niet of niet geheel kunnen inzetten.

Voor 2025 zijn de percentages voor de normpremie vastgesteld op 1,896% (zonder partner) en 4,273% (met partner) voor het inkomen tot aan het minimumloon en 13,7% voor het inkomen daarboven. In de Fiscale verzamelwet 2025 is een uitbreiding van het partnerbegrip in de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) afgesproken, waarbij de 27-jaarsgrens voor eerstegraads bloed- en aanverwanten toeslagpartnerschap wordt afgeschaft; hierdoor krijgen meer mensen recht op zorgtoeslag, wat leidt tot ongeveer € 3 miljoen extra uitgaven in 2025 die binnen het huidige budget worden gedekt. Als gevolg daarvan zijn de percentages tot het minimumloon structureel met 0,002%-punt verhoogd, waardoor ontvangers € 0,54 op jaarbasis minder zorgtoeslag ontvangen. Uitgaande van een standaardpremie van € 2.100 bedraagt de maximale zorgtoeslag in 2025 € 1.561 voor alleenstaanden en € 2.986 voor paren.